Οι άρχοντες του δαχτυλιδιού

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009


«Τα κόμματα για να εκπληρώσουν την αποστολή τους πρέπει: α) να έχουν σαφή ιδεολογία και σταθερό προσανατολισμό β) να κατέχονται από υψηλό αίσθημα ευθύνης γ) να είναι δημοκρατικά οργανωμένα»

Κων/νος Καραμανλής, Χαλκιδική 1977



 Είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο, λίγο πριν από τη αξιολάτρευτη σειρά «Τόλμη και Γοητεία» της ΕΤ3, εκεί γύρω στις 8.00μμ, να παρακολουθούμε σε κάθε τηλεοπτικό κανάλι τους Παπακωσταίους και τους Γιαννομανώληδες να σκοτώνονται για το «καλό» του ρημαδιασμένου κόμματος της πάλαι ποτέ μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης. Ο κάθε τυχάρπαστος βολευτάκος, ο κάθε μισθοφόρος δημοσιογράφος, ο κάθε αποτυχημένος ομαδάρχης ξέρει τι έφταιξε, ξέρει πώς να το διορθώσει και τέλος, ξέρει πότε θα γίνει η 2α Παρουσία αλλά φυσικά «δεν είναι ακόμα η ώρα» να το αποκαλύψει.

Οι επίσημες ανακοινώσεις έχουν γίνει. Στις 7/11 Συνέδριο. Ο χορός έχει ήδη ξεκινήσει. Εν τούτοις, οι υποψήφιοι «υποψήφιοι» με ύφος Κάλχα εκστομίζουν καθημερινά χρησμούς απλά για το ποια θα ήταν η θέση τους σε περίπτωση που έβαζαν υποψηφιότητα, χωρίς όμως να βάζουν! Η Ντόρα η εξερευνήτρια θέλει να εξαργυρώσει την πολιτική στάση του καλού κοριτσιού όλα αυτά τα χρόνια αλλά δεν την αφήνουν. Ο μικρός Αντωνάκης, πιστεύοντας ότι έχει αυτοτιμωρηθεί αρκετά στην πολιτική εξορία του παρελθόντος έρχεται να διεκδικήσει αυτά που έχασε παλιά από μαλακία του. Ο κομψότατος Μήτσος θέλει να προβάρει το καινούργιο κουστουμάκι Ralph Lauren αλλά δεν βρίσκει κατάλληλο κοινό. Ο Βαγγέλης και ο Κωστής βρίσκονται σε σύγχυση μεταξύ του να το τολμήσουν ή απλά να κάνουν τους λαγούς της εξερευνήτριας. Τέλος, ο cowboy Πανίκας θέλει εκλογές με μεγάλο κοινό γιατί το…άλογο του δεν χωράει να παρκάρει στο Ειρήνης & Φιλίας.

Στην αντίπερα όχθη,  το «πολιτικό μας κεφάλαιο» ο Καραμανλής, «νίπτει τας χείρας του» δηλώνοντας ότι στις 8 του μηνός αυτός φεύγει και ότι το συνέδριο θα διαρκέσει μονο μια μέρα, ίσα ίσα για την εκλογή, αποφεύγοντας (ορθά) να δώσει γραμμή ή δαχτυλίδι – μονόπετρο σε γυναίκα, ασημένιο σε άντρα. Κάποιες φωνές, βοώντος εν τη ερήμω, ουρλιάζουν ότι χρειάζεται ιδεολογική συζήτηση, ότι απαιτείται ανάλυση των αιτιών της ήττας, ότι επιβάλλεται επανακαθορισμός και επαναχάραξη πορείας για επαφή με την κοινωνία. Μάταια…






Κύριοι - εκλεγμένοι και μη - εκπρόσωποι του κόμματος, εσείς που μας κάνετε καθημερινά να ντρεπόμαστε ολοένα και περισσότερο, εσείς που έχετε καταντήσει την μεγάλη αυτή φιλελεύθερη παράταξη να μοιάζει με καράβι έρμαιο στα κύματα έτοιμο να βουλιάξει, σας πληροφορούμε πως:


Αδιαφορούμε για την εκλογή αν πρόκειται να γίνει μέσα από συμβιβασμούς, μέσα από χρησιμοποίηση «λαγών», μέσα από στημένες διαιτησίες. Χεστήκαμε για τα γκάλοπ σας αν δεν μας πείτε τι πρεσβεύετε, τι πολιτική θα ακολουθήσετε, πως και με ποιους. Απαξιώνουμε τις αγίες τριάδες και τετράδες σας αν δηλώνετε δημόσια ότι εγγυάστε την ενότητα και λίγο αργότερα βάζετε τα παπαγαλάκια σας να απειλούν με διάσπαση αν δεν γίνει το δικό σας. Αν θέλετε να πάρετε ψήφους από αριστερά και δεν μπορείτε, πάρτε τον Λέτο. Αν θέλετε από δεξιά υπάρχει ο Γκαλέτι. Μαζευτείτε από τα κανάλια και πάρτε χαμπάρι ότι το κόμμα αυτό ΔΕΝ είναι δικό σας. Είναι δικό μας. Ηταν πάντα.
 

Αρχοντες του δαχτυλιδιού, σοβαρευτείτε ή αλλιώς ξεκουμπιστείτε…